در این بخش، مجموعهای از نکات فنی و کاربردی دربارهی زنجیرهای صنعتی و تسمههای نقاله را میخوانید — از اصول انتخاب، نگهداری و روغنکاری تا رفع رایجترین مشکلات این تجهیزات.
عضو کششی تسمه را بر اساس مقاومت کششی و انعطافپذیری موردنیاز، از مواد مختلفی مانند نایلون، پلیاستر، کتان، رایون یا حتی کابلهای فولادی میسازند و توان تسمه بر اساس آنها تعیین میگردد.
متداولترین نوع عضو کششی، منجید پلیاستر–پلیآمید است که با علامت اختصاری EP نشان داده و ارائه میشود. از پلیاستر در تار و از پلیآمید در پود منجید استفاده میگردد. مقاومت در برابر ضربه، چسبندگی، خاصیت ناودانی، مقاومت در برابر شکست، مقاومت در برابر رطوبت و خوردگی میکروبی برخی از مزایای این نوع عضو کششی محسوب میشوند.
عموماً مقاومت نیروی کششی تسمه که برحسب Kgf/cm است را با عددی پس از EP مانند EP400، EP315 و ... مشخص میکنند.
دستگاه نقاله باید بهگونهای طراحی شود که تسمه همواره بهصورت متقارن نسبت به محور تقارن سیستم مکانیکی و رولیکها و ترومها حرکت کند. برای رسیدن به این هدف، باید شرایط زیر برقرار شود:
اگر پس از اعمال شرایط فوق باز هم تسمه به یکطرف کشیده شد و از مسیر اصلی خود منحرف گردید، میتوان با تغییراتی تسمه را به مسیر اصلی خود بازگرداند.
اتصال تسمه باید بهگونهای صورت گیرد که محیط هر دو لبه جانبی آن یکسان باشد و اصطلاحاً دو سر تسمه گونیا و کاملاً در یک راستا به هم متصل شوند. این نکته هنگام استفاده از بستهای فلزی و همچنین آپارات تسمه باید لحاظ شود، در غیر اینصورت با حرکت جانبی تسمه به طرفین و آسیب لبههای تسمه، عمر تسمه بسیار کاهش مییابد. در روش آپارات Finger یا Overlapped finger احتمال کجی در محل اتصال از روشهای دیگر کمتر است.
ذرات پاکنشده از روی تسمه ممکن است در مسیر برگشت به سطوح غلتکها بچسبند و موجب انحراف جانبی تسمه شوند. علاوهبرآن، مواد پاکنشده از روی تسمه بهتدریج روی زمین ریخته و روی هم انباشته میشوند و جمعآوری آنها نیازمند زحمت و کار زیادی است. برای پاک کردن سطح بالایی تسمه از مواد خشک یا مرطوب، از یک صفحه جاروبگر (Scraper plate) استفاده میکنند.
برخی از راهحلهای رفع مشکل حرکت عرضی یا کشیده شدن تسمه به طرفین به شرح زیر است:
برای این امر میبایست موارد زیر در خصوص دنده زنجیر رعایت شود:
برخی از دلایل به شرح زیر است:
در جدول زیر روغن مناسب برای زنجیرهای صنعتی با توجه به دو پارامتر دمای محیط و شمارهی زنجیر آمده است:
| شماره زنجیر | -10 تا 0°C | 0 تا 40°C | 40 تا 50°C | 50 تا 60°C |
|---|---|---|---|---|
| سایز 50 و کوچکتر | SAE 10 | SAE 20 | SAE 30 | SAE 40 |
| سایز 60 و 80 | SAE 20 | SAE 30 | SAE 40 | SAE 50 |
| سایز 100 | SAE 20 | SAE 30 | SAE 40 | SAE 50 |
| سایز 120 و بزرگتر | SAE 30 | SAE 40 | SAE 50 | SAE 50 |
انجمن مهندسین خودرو SAE (Society of Automotive Engineers) یکی از مهمترین طبقهبندیهای جهانی را برای گرانروی یا ویسکوزیتهی روغن مشخص کرده که بهاختصار SAE بههمراه شمارهی مربوطه در جدول آورده میشود. ویسکوزیته یا گرانروی مهمترین ویژگی روغن است که برای کاربریهای مختلف در نظر گرفته میشود.
روغن اجزای مختلف زنجیر را روانکاری کرده و باعث کاهش اصطکاک و فرسایش بین آنها میشود. همچنین باعث کاهش گرمشدن و سروصدای زنجیر میگردد.
اولین و راحتترین روش برای روغنکاری، استفاده از روغندان یا برس است. در این روش روغن توسط روغندان یا برس در فواصل بین پینها و دیوارهی آن قرار میگیرد. این عمل باید هر ۸ ساعت یا هر زمان که نیاز بود انجام شود تا از خشکشدن پینها و بوشها جلوگیری شود.
در این روش، روغنکاری بهصورت قطرهای انجام میشود؛ به این صورت که یک مخزن ساده روغن را بهصورت قطرهای میچکاند. هر مقطع زنجیر بهطور معمول ۵ تا ۲۰ قطره روغن را در هر دقیقه دریافت میکند. باید توجه داشت که میزان روغن با بالا رفتن سرعت حرکت زنجیر افزایش مییابد.
در این روش، زنجیر در یک پوشش حاوی روغن قرار میگیرد که عمق روغن در آن باید ۶ تا ۱۲ میلیمتر باشد. باید توجه داشت که اگر عمق روغن کمتر باشد، تحت تاثیر گرمای تولیدشده قرار میگیرد.
در این روش از یک پمپ برای بهگردشدرآوردن روغن خنکشده استفاده میشود. مقدار روغنی که در هر نازل ریخته میشود مقدار ثابتی است و بهازای هر ردیف از پلیتهای زنجیر، یک نازل برای ریختن روغن در نظر گرفته میشود.
با قرار دادن Slinger disc درون محوطهی روغن، روغن روی زنجیر پاشیده میشود. سرعت محیطی باید حداقل ۲۰۰ متر بر دقیقه باشد. برای زنجیرهایی که عرض بیشتر از ۱۲۵ میلیمتر دارند، باید در هر دو سمت Slinger disc نصب شود. توجه شود که عمق روغن باید بین ۱۲ تا ۲۵ میلیمتر باشد و زنجیر نباید درون روغن قرار گیرد.